Femerika

We hebben een apartement gevonden in New York! Pffff wat een opluchting.

Het is het kleine, schattige apartementje geworden, dat we 2 weken geleden al eens hebben gezien. Toen vonden we het heel leuk, maar dachten dat het te klein zou zijn. Het had namelijk geen ruimte voor een eettafel en onze fietsen konden niet binnen worden gestald. Naast dit ongemak is er geen buiten en kan er geen was gedraaid worden. Nou schijnen deze twee laatste punten nogal normale ongemakken in NY te zijn. We moeten maar naar het park gaan voor een picnic en naar de wasserette voor de was, net als heel NY doet. Maar de eerste twee punten vonden we te belangrijk om op te geven: geen eettafel, dat betekent geen etentjes thuis en geen fietsen dat betekent dat de fietsen die we net hebben gekocht, en die ons zoveel plezier opleveren, verkocht moeten worden (dat nooit!).

Na een telefoongesprek met de eigenaars (die op de derde verdieping wonen) waren we echter overtuigd. We hebben een foto van hun apartement gekregen, waar wel een eettafel in staat, zodat we een beter beeld kregen van de mogelijkheden. Ook wilden ze ruimte voor onze fietsen in de kelder creeren. Ze gaven aan dat ze ons echt het leukste en meest geschikte stel vonden en dat ze ons graag meer tegemoet wilden komen. Dit was natuurlijk een ander verhaal. Opeens kon er een eettafel staan en mochten de fietsen binnen gestald worden. En... ze vonden ons leuk (ego-strelend). We konden geen "nee" meer zeggen. Daar waren Wendy en Tomasso (de huisbazen) erg blij mee. Wel wilden we de woning nog 1 keer zien, voordat we een jaar-huurcontract zouden tekenen.

Maandag ben ik weer met Joe meegegaan naar NY en die avond zijn we nog bij Wendy, Tomasso en hun zoontje Luca in Brooklyn op bezoek geweest. We hebben de maten van het apartement opgenomen, nog eens naar de gekleurde (rood en aqua) verf op de muur gekeken, en alles nog eens goed overdacht. Na de inspectie waren Joe en ik nog steeds enthousiast. Het is heel klein, maar schattig. Een prima huisje voor ons eerste jaar in New York/Brooklyn.

Er zullen vast betere, goedkopere, grotere apartementen beschikbaar zijn, maar ik heb ze niet gevonden en de tijd begint te dringen. We willen graag een nieuw 'thuis' hebben zodat de spanning en stress wat afneemt. Verder zoeken, kan en waarschijnlijk vinden we ook nog iets anders dat goed (of beter) als thuis kan dienen, maar dit is op een leuke manier tot stand gekomen en heel ontspannen. Geen pandjesbaas of makelaar, maar direct met de bewoner/eigenaar. En we krijgen een werkende open haard in dit apartementje. Wat wil je nog meer. De beslissing om het apartement te huren werd nog makkelijker gemaakt door onze leuke huisbazen. Ze nodigden ons meteen uit op hun balkon voor witte wijn met een toastje. Tomasso is Italiaan en Wendy is Chinees. We hebben anderhalf uur op hun balkon zitten kletsen en ik ging stralend weg. Wat een leuk nieuw 'thuis'. Mijn charmes en Joe's salaris hebben de deal voor elkaar gekregen.

Woensdagavond vlak voor we naar weer naar Boston terugkeerden hebben we onder het genot van watermeloen het nieuwe huurcontract ondertekent. Nu is het officieel. We kunnen niet meer terug. We gaan naar NEW YORK!!!!

We zijn opgelucht, enthousiast en ook een beetje beduusd. Het gaat allemaal zo snel en nu wordt het ook nog eens 'echt'. Ik ben het ene uur heel blij en het andere een beetje 'overwhelmed'. Gaat het wel goed komen: de huur verdubbeld, 1 salaris, weer op banenjacht. Brrrr. Ik verheug mij nu al op de BOA's die gaan komen op 15 September, kunnen we met zijn allen New York ontdekken. Nu alleen nog een slaapplaats voor hen regelen, want ons ienie-mini studeerkamertje is te klein voor 2 opblaasbedden.